Bhutan

Reis naar Bhutan 2012

Archive for the ‘Avonturen in Bhutan’ Category

Agra: de Taj Mahal!

with 6 comments

Beste Karma,

Vandaag alweer onze laatste dag in New Delhi. We moesten vroeg uit te veren (4.45 uur). Op het programma stond een bezoek aan een van de zeven moderne zeven wereldwonderen: de Taj Mahal. Dit monument is gebouwd in opdracht van de Mogol  keizer Sjah Jahan, ter nagedachtenis aan zijn overleden vrouw Mumtaz Mahal.  De bouw van dit graftombe  nam ruim 22 jaar in beslag. De Taj  Mahal maakt deel uit van een groter in een symmetrische vorm aangelegd gebouwencomplex.
Op het station was het reeds een drukte van belang. Overal zaten of lagen mensen te wachten op hun trein van bestemming. Op deskundige wijze werden wij door onze begeleider van het reisbureau naar het juiste perron geloodst. Het was nog even wachten  en toen kon  de reis naar Agra beginnen.

    

We zaten eerste klas, in een ruime en goed gekoelde coupe. De jongens konden even een dutje doen ter voorbereiding op een nieuwe dag van bezienswaardigheden in de bakoven van Agra.
Het landschap dat we doorkruiste bood een wat troosteloze en rommelige aanblik. Hier en daar kampeerde mensen in een provisorisch tentenkamp langs de spoorlijn. Een passerende trein gaf ons een blik op het feit dat je ook op een wat minder comfortabele wijze je kunt verplaatsen : in een overvolle wagon waarbij je nog net niet op het dak moet plaatsnemen.
Stipt op tijd arriveerden wij in Agra.
Hier werden we netjes opgevangen en konden we ons even opfrissen in een plaatselijk hotel. Het moment supreme was aangebroken. Het bezoek aan de Taj Mahal stond als eerste op ons programma . In een electrobus werden we naar de plek van bestemming gebracht. Vervoermiddelen die gebruik maken van fossiele brandstoffen zijn hier niet toegestaan. De uitlaatgassen zouden mogelijk schade kunnen toebrengen aan de Taj Mahal.

Uiteindelijk  konden we het monument in zijn volle glorie aanschouwen. Glinsterend in de zon lag daar de magnifieke en geheel uit marmer opgetrokken graftombe. Een herinnering aan liefde van Sjah Jahan  voor zijn vrouw Mumtaz Mahal.
Tijdens de britse bezetting is de Taj Mahal maar ter nauwernood ontsnapt aan een ernstige vorm van verminking. Het voornemen was om het monument te strippen. Gelukkig heeft een slechte prijs voor marmer een en ander voorkomen.

Na een uitgebreide bezichtiging aan de Taj Mahal brachten we een kort bezoek aan een plaatselijke handicraft shop. Hier werden we ingewijd in de geheimen van marmerbewerking, reeds toegepast in de tijd van de bouw van de Taj Mahal.
Inmiddels was het al middag en tijd  de inwendige mens te versterken.  Dit was wel nodig gezien het dalende vocht en energiegehalte.  Nadat onze accu’s  weer waren opgeladen waren we klaar voor de volgende bezienswaardigheid: fort Agra.
Dit fort is gebouwd  in 1556 door Akbar, de derde keizer uit de Mogol dynastie.  Het fort bestrijkt een uitgebreid gebied. Het complex was  dan ook veeleer een plaats voor te wonen en te werken dan een vestigingswerk. Het fort is door de latere heersers verder uitgebreid. Zo heeft Sjah Jahan het complex verfraaid met een prachtig uit marmer opgetrokken paleis.

    

Na een uitgebreide rondgang door het fort vertrokken we richting het ons bekende hotel om onze verhitte lichamen af te  koelen.  Wat wil je met 45 graden in de schaduw. Hoeveel kan een mens verdragen. Maar goed dat wij jongens in zo’n goede shape zijn.
Aan het begin van de avond werd het tijd voor onze terugreis .Vanuit het station van Agra werden we, na een dik uur vertraging , uitgezwaaid door de plaatselijke rattenkolonie die in grote geraken bivakkeerden tussen de spoorrails. Hiermee kwam een einde aan een mooie en bloedhete dag in Agra en een eind aan ons verblijf in India.  Ons rest nog slechts nog een ding: koffers inpakken en op weg naar huis.

Met dit blog is dan ook een einde gekomen aan onze reis en zoektocht naar het geluk. Een indrukwekkende reis goed voor vele sterke,  avondvullende  verhalen.
Wij hopen dat jullie de afgelopen weken hebben genoten van onze belevenissen in Nepal, India maar vooral Bhutan, het land van de donderende draak en het bruto nationaal geluk.
Morgenavond zijn we weer terug in Nederland en kunnen we onze partners en kinderen weer in de armen sluiten.  Geluk ligt vaak waar je het niet verwacht, vlak onder je neus.

Wij sluiten graag af met de worden passend bij een vriendengroep die al 33 jaar er samen op uit trekt: we never want to walk alone.

Advertenties

Written by de Bhutanese Metervreters

3 juni 2012 at 21:06

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

Siteseeing in Dehli: moeder, wat is het heet!

leave a comment »

Beste Karma,

vandaag hebben we een beetje uitgeslapen van de Disco charades van afgelopen nacht. Na een stevig ontbijt en een kleine vertraging om het blog bij te werken, vertrokken we met onze supersize touringcar voor een site seeing trip door Dehli. Onze gids Dinesh blijkt een ware wandelende encyclopedie te zijn als het gaat om de historie van nieuw en oud Dehli.

    

De stad heeft in zijn geschiedenis van een kleine 2000 jaar, 7 Hindu en 7 Muslim dynastieen gekend, totdat de Engelsen er een eind aan maakten met het instellen van het centrale gezag vanuit Dehli, in 1857. Toen is ook een nieuwe stad ontworpen, New Dehli, ruim in opzet en in parken en groene lanen. Daardoor kan New Dehli ook aanspraak maken op de titel van een van de groenste steden ter wereld.
We stoppen bij het QUTB (spreek uit als koetoeb) complex, een hystorische site met de oudste, en tevens hoogste minaret van India. Toen de eerste Muslim veroveraar zijn Moskee en Minaret wilde laten bouwen, moest hij het echter doen met Hindu architecten en werklui, die niet bekend waren met de Arabische stijl en voorschriften. Vandaar dat de oudste delen van de moskee uitgebreid versierd waren met mensen en dieren figuren. Waar latere generaties Muslims consequent weer de gezichten en koppen van verwijderden. Deze latere Muslims hebben ook de Minaret etage voor etage verhoogd, tot zijn huidige hoogte van 87 m. Op het terrein is elk stukje schaduw welkom, want 43 graden is heet!

   
Blij dat we de bus weer in kunnen, met airco (volgens ons moet dat toch wel een Indiase uitvinding zijn) en flessen koud water. Het is wel erg heet op die open steen ruimtes.
Door naar de tombe van Mogul keizer Humayun, en gebouwd door zijn vrouw Hamida Banu Begum in 1562. Het hele gebouw is zo’n 90 x 90 meter en bijna 50 meter hoog. Het hele terrein is ruim een halve kilometer groot.

Binnen ligt de marmeren grafzerk, volgens Islamitische traditie gerecht op de noord-zuid lijn, met het hoofd aan de noordzijde. Een leuk detail zijn de mozaiekramen aan de westzijde (die vanuit India gezien dus naar Mekka kijken) die de ‘qiblah’ (de richting naar Mekka) van de tombe bepalen middels een ‘Mihrab’. In dit geval een symbolische voorstelling van de nis in de qibla muur van de moskee.

Na weer afgekoeld te zijn in de bus is de India Gate de volgende stop in de hitte. Deze triomphboog is een monument uit 1920 ter nagedachtenis aan alle Indiase soldaten, die in de eerste wereldoorlog gevallen zijn. Op alle muren staan de namen van de soldaten en regimenten gegrift. Naderhand is midden onder de boog een toevoeging gemaakt met eeuwig brandende vlammen voor de soldaten, die hun leven lieten in de Indiaas-Pakistaanse oorlog in 1971. Het opschrift noemt ze “onsterfelijke soldaten”.

Bij een restaurantje, waar we de inwendige mens versterkt hebben met allerhande smaakvariatie op kip, geeft Peter nog een show als slangenbezweerder, samen met een Faker.

De bus stopt bij een van de forten, die de oude stad Shah Jahanabad ommuurden. De Engelsen konden dit echter niet uitspreken en noemden de stad Dehli. Vandaar de huidige naam New Dehli. En alles wat nog binnen de muren ligt, wordt dus aangeduid als Old Dehli.

    

We stappen over op riksja’s en beginnen een Dehli Ralley door de straten en steegjes van de oude stad. Het wordt steeds smaller en enger om overal doorheen te komen, maar het lukt onze fietsers bewonderingswaardig. We beeindigen de ralley bij de grote Moskee, waar we helaas niet inkunnen, omdat het Isha, het gebed aan het einde van de middag al aan de gang is.

De bus wormt zicht vervolgens een weg door de auto-onderdelen markt van Dehli. Hier kan H.Heijnen nog iets leren. Als laatste gaan we naar Rajghat: Samahdi van Mahatma Gandhi, het gedenkteken voor de vermoorde Mahatma. Het is geen graf, omdat zijn as volgens zijn wens en volgens Hindu gebruiken, verstrooid is over het water.

Het is een lange dag geweest, die we in het hotel prettig afgesloten hebben met een gezamenlijke maaltijd en veel herinneringen uit de oude doos.
Morgen wacht ons een nog grotere graftombe te wachten, de Taj Mahal. We moeten om 05:15 al vertrekken, dus iedereen naar bed!

 

Written by de Bhutanese Metervreters

2 juni 2012 at 21:34

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

New Dehli: Hindoes, Moslims en iedereen

with one comment

Beste Karma,

de wekker gaat af. Het is 4:30 uur. Voor het laatst in Paro. Ons avontuur in Bhutan eindigt vandaag. Onze bagage wordt naar de bus gebracht, waar onze gids en chauffeur al op ons staan te wachten. Ze zijn er duidelijk niet blij mee. Ze voelen zich “on-happy”, dat ze afscheid moeten nemen van hun vrienden. Arya neemt weer afscheid voor de ingang van de luchthaven in Paro met een “Jicamalaya”, wat, ondersteund door de hele groep, door de vertrekhal heen resoneert. Iedereen is gelijk weer wakker geschud. Gezien aan de reacties van de bewaking en de aanwezige monikken vindt iedereen het prachtig. We zien Jonas, die franstalige vliegtuigmonteur, de turboprop een laatste check geven en “ready for take-off” wuiven. Hoeveel mensen we in een paar dagen Paro hebben leren kennen…
Op weg naar Dehli krijgen we te zien, wat we op de heenvlucht gemist hebben: een schitterend uitzicht op de besneeuwde toppen van het Himalaya gebergte, die boven het wolkendek uitsteken. Met als hoogtepunt de majestueuze Mount Everest.

We vliegen het Indiase luchtruimn in en voor dat we het weten, zitten we al boven New Dehli. Waren we de heldere lucht van Bhutan gewend, hier hangt zover het oog rijkt, geen wolkje, maar een grauwe, geel-bruine sluier. Smog? Het is al 38 graden, warm voor zo vroeg in de ochtend; dat belooft wat.
Een georganiseerde bende op de autoweg. Druk, maar minder chaos als in Kathmandu. Rond het vliegveld zien de wegen er aardig netjes uit. De bus brengt ons naar het Imperial Hotel, waar een heel ontvangstcomitee al klaar staat. Met Indiase pracht en praal worden we onthaald. Van een Indiase schoonheid krijgen we allemaal een rode stip op ons voorhoofd. Nu  mogen we het prachtige, authentiek koloniale, hotel bewonderen.

Nadat we ons allemaal een beetje opgefrist hebben, volgt een tour door de wellness en fitness ruimtes en vlijt eenieder zich neer naast het zwembad, met een drankje naast het ligbed. De zwartgroene kraaien en de Beo’s maken gebruik van de zwembad fonteinen om ook een slokje te drinken.

Met de bus gaan we op tour door de stad en stappen uit in een oude Moslim wijk. Door nauwe, druk bevolkte steegjes, vinden we de weg naar een schrijn van een moslim heilige uit de 13de eeuw. Het graf wordt door iedereen eer bewezen door het te overladen met roze bloesems en prachtige groene gebedsdoeken.

Het contrast tussen arm en rijk wordt steeds zichtbaarder voor ons. Vervolgens zijn we door het Central Park van New Dehli gelopen (man, wat was het nog ontzettend heet zo laat op de avond) en van daaruit naar een Indiaas restaurant. Weer heerlijk gegeten. Afsluitend zijn we in een vijf sterren hotel nog naar de disco gegaan. Het feit dat we vanmorgen al vroeg uit de veren waren, bleek voor sommigen nu parten te spelen. De helft van onze groep verliet de disco om 24.00 uur, terwijl de echte die-hards het nog enkele uurtjes langer volhielden, alvorens zij terug gingen naar het hotel.

Written by de Bhutanese Metervreters

2 juni 2012 at 07:46

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

Bijna weg uit Bhutan: Shopping Day

with one comment

Beste Karma,

Vandaag alweer onze laatste dag in Bhutan en tijd voor de laatste inkopen van souvenirs en andere snuisterijen voor familie, kennissen en vrienden.  Alhoewel de dag begon met een korte yogasessie. Onder deskundige leiding van Kara, een Amerikaanse docente uit Tenessee werden ons vermoeid lichaam gerevitaliseerd en de stramme spieren opgerekt. Twee weken Bhutan gaan je niet in de koude kleren zitten.
Na een uurtje konden we fris en fruitig aan het ontbijt en was het tijd voor de organisatie van de inhoud van de diverse koffers en bleek dat de meest van ons kampte met ietwat overgewicht. Aldus werd besloten tot het centraal opsturen van overbodige bagage voornamelijk bestaande uit een aantal Gho’s ,  een tweetal flessen whisky en zo meer. Het geheel werd vakkundig verpakt in een aantal dozen en netjes ter verzending aangeboden aan het plaatselijke postkantoor.De administratieve afhandeling had nog heel wat voeten in de aarde maar nog een klein uurtje konden we onze weg vervolgen.

De rest van de dag werd  besteed aan inkopen en enkele van de jongens namen nog de tijd voor een bezoek aan het nationale museum van Bhutan.  Helaas was het oorspronkelijke gebouw gesloten vanwege opgelopen schade, ontstaan tijdens een aardbeving in 2011. Echter in een bijgebouw konden we onder andere uitgebreid genieten van een permanente tentoonstelling van een kleurrijke verzameling van traditionele maskers uit de diverse regio’s van Bhutan.

Nadat er nog kort werd genoten van het prachtige uitzicht over Paro  en de omliggende omgeving was het tijd om te hergroeperen en te vertrekken naar het hotel.  Hoewel de lucht wat dreigde vandaag, hebben we in de hele tijd, dat we in Bhuten waren, misschien 10 druppels regen gehad.

De dag werd in stijl afgesloten met een afscheidsdiner samen met onze gids en chauffeur, die voor hun inzet en kameraadschap nog een hartelijk werden bedankt.

We hebben de afgelopen periode tijdens onze reis door Bhutan veel indrukken opgedaan en enorm genoten van de natuur, cultuur en gastvrijheid. We hebben mogen  ervaren hoe de bevolking hier juiste weg probeert te vinden tussen enerzijds  economische  groei  en  anderzijds het behouden  hun traditionele op het boeddhisme geschoolde levenswijze.  Echter ook Bhutan ontkomt niet aan westerse invloeden. Deze zijn volop zichtbaar in steden als Thimpu en Paro.  We zijn benieuwd hoe een en ander zich de komende jaren verder zal ontwikkelen.  Het wordt in ieder geval een proces van vallen en opstaan. Het concept van BNG biedt ons inziens wel het kader om hierin de juiste weg te vinden.

Wij zijn inmiddels toe aan ons volgende en laatste avontuur van onze reis:  drie hectische dagen in New Delhi met als afsluiting een bezoek aan de befaamde Taj Mahal, het beroemdste monument van India.

TASHI DELEK 

Written by de Bhutanese Metervreters

31 mei 2012 at 18:36

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

Tiger’s Nest

with 2 comments

Beste Karma,

Na 3 redelijk primitieve overnachtingen werden we vanochtend wakker in een hotelkamer van het Uma-resort. In plaats van een bakje warm water om ons te wassen stond ons een luxe badkamer ter beschikking.
Na het royale ontbijt, waarbij we weer op onze wenken bediend werden, vertrokken we rond 8.30 uur richting het Taktsang klooster, beter bekend als “Tigersnest”. Het klooster is gebouwd op een hoogte van 3050 meter  tegen een hoge steile rotswand en alleen bereikbaar via een wandelpad. Waarschijnlijk Bhutan’s toeristische attractie nummer 1.
De 2 VIP’s bleven achter in het hotel en gingen genieten van een “wellnessarrangement”.
Na ongeveer een uur rijden arriveerden we aan de voet van de berg. Het klooster was in de verte al zichtbaar. Tijdens de wandeltocht zouden we ongeveer 900 meter moeten klimmen. Na ongeveer een uur waren we halverwege en vanuit een theehuis konden we genieten van het uitzicht.

Naarmate we het klooster dichter naderden werden ontelbare foto’s genomen, aangezien het perspectief van het klooster telkens weer anders was. Helaas was het niet toegestaan in het klooster fotocamera’s, telefoons e.d. mee te nemen, zodat we geen foto’s van de mooie inrichting konden maken.

Na het bezoek, begon de afdaling via hetzelfde wandelpad.

In het theehuis nuttigden we de lunch en konden tijdens het eten genieten van een mooi uitzicht op het klooster. Overigens zijn de berg en de schlucht een waar vlinderparadijs en de vlinder op de foto doet zijn naam eer aan: “Bhutan Glory”.  Wederom een genot voor het oog.

    

Na de lunch vervolgden we onze weg en waren na ongeveer 3 kwartier weer bij onze bus.
Als onze reis een maaltijd zou zijn was dit bezoek aan het klooster wel een héél smakelijk toetje.
Terug in het hotel, konden we ons even opknappen en hadden we ongeveer 2 uurtjes tijd om even op rust te komen want om 18.00 uur stond de bus alweer klaar om ons naar het restaurant te brengen.
Daar werden we, vooraf aan het eten, nogmaals aangenaam verrast met een zang en dans-show door een locale groep van een man of negen. Traditionele liederen, een maskerdans, een dans van de zwarte kraanvogel en tot slot was onze hele groep op de vloer, om samen met de dansers het programma af te sluiten met een Farwell Dans.

    

Wederom een zeer geslaagde dag met louter hoogtepunten.

Written by de Bhutanese Metervreters

30 mei 2012 at 13:50

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

Bhutan in D-mineur

with one comment

Beste Karma,

Nadat we gisterenavond onder een stralende sterrenhemel het bedje in onze tenten zijn gaan opzoeken, kwamen we er al snel achter dat elk voordeel ook zijn nadeel heb. Het kampterrein ligt op een hoogte van 3.600 meter en dan ook nog een stralende sterrenhemel betekent: kou kleumen. Gelukkig hadden we wat alcohol in ons lichaam , dus de meesten onder ons waren zo onder zeil. Waar we in verband met de hoogte ook een beetjes last van hadden was de ijle lucht. Echter niet getreurd, vandaag staat ons een nieuwe dag te wachten. Om 8.00 uur stond Nima ( Zonnenschijn )alweer klaar met de koffie en een bak heet water. Lekker badderen en weer even rond het kamvuur zitten……. Loek had voor gepaste lichte klassieke muziek gezorgd, dus onder de klanken van Beethoven, Bach en Mozart kwamen we allemaal weer een beetje tot leven (vandaar Bhutan in D-mineur). Het gehele terrein kreeg door de opkomende wolken een mysterieus aanzien. Helaas konden we dus de bergtoppen van het Himalaya gebergte (nog) niet te zien. Na het ontbijt zijn we te voet richting Chelele-pas gelopen. Het busje kwam echter zo, zodat we toch maar besloten in te stappen en via deze pas naar de HAA vallei konden gaan. Tijdens de afdaling werden we door Arya geattendeerd op de drie rotsbodhisatva’s. Deze drie heuvels in de vallei staan voor Wisdom, Power en Compassion.
Als eerste hebben we een klooster bezocht waar de jonge monniken juist les hadden in het bespelen van de” bhudda-zela’s”. ( als jullie begrijpen wat we bedoelen).Het getoeter deed ons gelijk terug denken aan twee jaar geleden het WK in Zuid- Afrika (wederom Bhutan in de D-mineur).

Dit klooster wordt volop gerestaureerd. Van hetgeen wij zagen konden wij helaas niet concluderen dat hier sprake is van Gross National Happiness. Wij zagen hier de Bhutanezen op middeleeuwse wijze rotsen met de hand klein hakken en rosten op de rug vervoeren. Hier is hebben ze volgens ons  nog nooit gehoord van een arbeidsinspectie.

Vervolgens zijn we doorgereden naar de Haa Dzong welke nu dient als thuisbasis voor het opleidingscentrum  voor het Bhutanese leger. Dit opleidingscentrum (Imrat) staat voor een samenwerking tussen het Indiase en Bhutaanse leger. Dat de samenwerking goed is bleek wel uit de juist aangekomen hoeveelheid whisky voor de officieren. Een hel vrachtlading vol  whisky  “Officer ’s Choice” moest nog vanuit de Dzong vervoerd worden.

Afgezien van de militaire faciliteiten zijn we veel fotogenieke momenten en personen tegengekomen in HAA-stad. Uiteraard willen we jullie enkele beelden laten zien.

        

Na bezichtiging van de vallei zijn we weer via de Chelela pas ( 3 ½ uur alleen maar haarspeldbochten) terug gegaan naar Paro. Op het hoogste punt hebben we een lunch genuttigd en jawel hoor ;  vanuit dit punt hadden we een geweldig uitzicht op het Himalaya gebergte. De een na hoogste berg van Bhutaan was goed te zien : de  Jomolhari met maar liefst een hoogte van 7.300 meter. Wat een joekel van een berg zeg.

    

Nadat we de nodige fotokiekjes hadden gemaakt maar snel door gereden naar ons hotel Uma. Na drie Farm House en kampeerdagen  waren we allemaal toe aan een grondige opknapbeurt. Gelukkig bood hotel Uma de faciliteiten. Lekker zwemmen in het hotel en wat massages deed ons allen goed.

In het hotel hebben we ons avondeten genuttigd en wat waren we blij dat we nu weer en een heerlijke bedje konden kruipen.
Morgen staat ons weer een zware klim te wachten naar de bezienswaardigheid van Bhutan : Tigers Nest.

Written by de Bhutanese Metervreters

30 mei 2012 at 12:57

Geplaatst in Avonturen in Bhutan

Mountain High: bijna 4000 m.

with one comment

Beste Karma,

Na een te korte nachtrust op onze Farmhouse lokatie in Paro, begonnen we deze dag met boeren activiteiten, zoals het melken van de koe, waar gretig gebruik van werd gemaakt.

Daarna een stevig boerenontbijt in het land van Gross National Happiness. De ruimte was feestelijk versierd en de tafel was gedekt met brood ala toast, jam en veel gebakken eieren en lekkere  koffie.

       

Het wachten is op Peter,  de jarige job van vandaag. Hij heeft gisteren samen met ons en andere Buthanese Feestneuzen zijn verjaardag mogen vieren. We hebben het uitbundig gevierd en redelijk lang volgehouden . Dus dat zal de reden wel zijn geweest ,of was het dat zijn grote familieschaar hem aan de lijn moest houden?
Onder een luidruchtig Hoera, Hoera ! werd hij dan toch in een feestelijk versierde eetkamer ontvangen.
Even later nadat we afscheid genomen hadden van dit boerenleven, een uitbundig met een witte doek nazwaaiende boer achtergelaten, waren we op weg naar  de Dzongdrakha village en storten we ons wederom op een klim voor waaghalzen (tenminste voor mensen met onze leeftijd) naar de Dzong Drakha Koemba Tempel, gebouwd op een smalle strook van  een rotswand.

De enige aanwezige was een oud vrouwtje, dat ons toch maar binnen liet, de altijd aanwezige monniken hadden waarschijnlijk van ons gepland bezoek vernomen en wijselijk zelf maar een  bezoek aan het dorp ingelast . Maar een klooster van zo’ n 1200 jaar oud is zeker de moeite van een bezichtiging waard.
Na een lunch in ons inmiddels opgebouwd kamp, vertrekken we weer na een  nieuw hoogtepunt in ons leven.  De Chelele Pass , op een hoogte van 3988 m. Daar aangekomen, willen we natuurlijk te voet weer wat hoger en komen we in de richting van 4000 m.

En Jawel hoor. Wederom worden we geroerd door een waanzinnig uitzicht met in de verte vaag de besneeuwde toppen van de Himalaya. Genietend van de rust en uitzicht laten we de wind door onze (bij mij althans wel) weinige haren waaien , met een zachte geluid van flapperende gebedsvlaggen.

    

Rob meende zelfs een yeti te zien, maar het bleek een van ons te zijn.

Terug gekomen in ons kamp wordt al snel het kampvuur aangestoken, waarna we wederom onze jarige Peter nog eens in het  zonnetje zetten met kadootjes van ons en onze Buthaanse reisgenoten.

    

    

De ploeg heeft zelfs de weg naar zijn tent versierd met kaarsen en bloemboeketjes.
Peter werd volop in het zonnetje gezet bij het kampvuur en overladen met cadeau’s.
Met Peter was al afgesproken, zijn  verjaardag in etappes te vieren. Dit was dus het moment voor het aanbieden van het eerste cadeau.
Namens de lopers werd hem een uniek, kostbaar kleinood overhandig. Een zilveren opsteker in de vorm van 2 wandelschoenen, met een wandelpad en bergen als achtergrond.

Zelfs het reisburo en Arya hadden cadeaus voor Peter. En Arya voerde zijn ondertussen al wereldberoemde yell “Jicamalaya” uit ter ere van Peter’s verjaardag.

En het kampvuur, op het feeeriek verlichte kampterrein, ging voort tot in de donkere uurtjes.
Wederom een  geslaagde dag.

Written by de Bhutanese Metervreters

29 mei 2012 at 13:56

Geplaatst in Avonturen in Bhutan